Frank Lambregts

Unitmanager & Adviseur Bouwfysica

"We proberen altijd verder te kijken dan onze eigen grenzen. Dat is typisch DGMR."

Wie is Frank?

Frank Lambregts startte in 1993 bij DGMR als projectleider Bouwfysica. Inmiddels meer dan 30 jaar later is hij unitmanager van de unit bouwfysica in Arnhem en adviseert hij zelf nog altijd actief mee op projecten. 

Waarom DGMR?

Ik kom van een groot bureau met veel verschillende disciplines. We deden met een man of vijf bouwfysica, naast akoestiek en industrielawaai. Ik wilde me juist verdiepen in bouwfysica. En DGMR was toen al één van de vooraanstaande bureaus op dat gebied. Toen ik hier begon zaten we met zo'n 15 tot 20 mensen in een oud herenhuis in Arnhem. Die kleinschaligheid sprak me direct aan en natuurlijk de focus op bouwfysica. Precies wat ik zocht.

Pionieren bij villa VPRO

Een project dat me altijd is bijgebleven: de nieuwbouw van villa VPRO in Hilversum, ontworpen door architectenbureau MVRDV. Een spectaculair, diep gebouw met veel volume achter de gevel. Daglicht dringt daar normaal gesproken niet ver naar binnen. 

We brachten vides aan om het daglicht verder naar binnen te trekken. Maar hoe ver het daglicht precies zou komen, wisten we niet. We hadden nog geen geavanceerde rekenmodellen. Dus lieten we een maquette maken en testten die in de daglichtkamer van de TU Delft. Daar maten we of het licht voldoende was voor werkplekken of niet. 

Dat is bouwfysica op z'n puurst, niet berekenen wat je al weet, maar uitzoeken wat je nog niet weet. Van zelf onderzoeken, naar testen, naar oplossingen komen. Het was echt pionieren, dat maakte het zo interessant.

Groeien door nieuwsgierig te blijven

Mijn ontwikkeling is voornamelijk gekomen door nieuwsgierig te blijven. In het begin moesten we veel zelf uitzoeken. Er was minder regelgeving en minder tools. Je werd echt in het diepe gegooid. Maar hier leer je wel het meest van: learning on the job. Als je ergens echt induikt en mensen merken dat op, wordt je vanzelf degene die daar meer van weet. Zo groeide ik heel natuurlijk door.

Later ben ik ook unitmanager geworden. Dat moet een beetje in je zitten denk ik. Ik werk graag met mensen en vind het leuk om collega's te begeleiden en samen verder te ontwikkelen. Dat is wat die rol voor mij de moeite waard maakt.

Het vakgebied Bouwfysica

Na meer dan dertig jaar in het vak zie ik duidelijk wat blijft en wat verschuift. De basisi verandert nooit. Ik zeg altijd: belastingwetten kun je aanpassen, natuurwetten niet. Vroeger ging duurzaamheid bijna uitsluitend over energie. Nu gaat het steeds meer over materialen, grondstoffen, de menselijke maat in gebouwen. En over vijf jaar? We weten het eigenlijk nooit precies. Dat houdt het vak ook boeiend.

De sfeer toen en nu

De werksfeer was toen al heel leuk. De lijnen waren kort. Van degene die de soep maakte tot en met de directeuren, iedereen stond gewoon om je heen. De contacten waren informeel en joviaal, en ook naast het werk deden we dingen samen.

DGMR is natuurlijk veel groter geworden, van vijftig naar meer dan 250 mensen. De organisatie moest formeler worden, dat kan niet anders. Maar de sfeer is er altijd wel gebleven. En dat is ook wat je er zelf van maakt. Als je jezelf openstelt, krijg je dat ook terug van collega's.